Menu

Wpis blogowy

Siła w kruchości o obronach przed zależnością i odwadze bycia człowiekiem

Siła w kruchości: o obronach przed zależnością i odwadze bycia człowiekiem

Każdy z nas wcześniej czy później konfrontuje się z kilkoma prawdami o ludzkiej kondycji, które trudno przyjąć bez oporu. Jedna z nich mówi o tym, że życie nieuchronnie prowadzi ku przemijaniu – że wszystko, co mamy, kogo kochamy i czym jesteśmy, jest ostatecznie poddane procesowi utraty.

 
Druga dotyczy granic naszej przynależności – od wczesnego dzieciństwa uczymy się, że istnieją relacje i przestrzenie, do których nie mamy dostępu, jak ta pomiędzy rodzicami, a potem każda inna więź, w której nie jesteśmy zaproszeni do uczestnictwa. 
 
Trzecia z tych prawd jest chyba najtrudniejsza – uświadamia nam, że jesteśmy zależni. Że nie możemy dać sobie samym wszystkiego, czego potrzebujemy. 
 
Nie potrafimy w pojedynkę stworzyć poczucia bezpieczeństwa, bliskości czy czułości – te dobra mogą przyjść tylko od innych ludzi. Każda z tych prawd uderza w naszą narcystyczną iluzję samowystarczalności. To dlatego tak często próbujemy je wyprzeć, zaprzeczyć im lub zneutralizować ich znaczenie.
 
Świadomość własnej kruchości, zależności i ograniczeń bywa trudna do zniesienia. Stąd bierze się potrzeba budowania obron – złożonych strategii, które mają chronić przed bezradnością wobec życia.
 
U ich podstaw leży często lęk przed odsłonięciem swojego „miękkiego brzuszka” – najbardziej wrażliwej części psychiki, która tęskni za troską, zrozumieniem i miłością. Chodzi o utrzymanie poczucia kontroli tam, gdzie w istocie panuje bezradność. To mechanizmy, które przynoszą chwilową ulgę, ale jednocześnie oddalają człowieka od prawdziwego kontaktu z sobą i z innymi. Bo tam, gdzie pojawia się dominacja, przemoc i symboliczna lub emocjonalna gra o władzę, znika możliwość wzajemności i intymności.
 
W relacjach przejawia się to często jako pozorna niezależność, chłód, ironia lub pogarda. Osoba chroniąca się w ten sposób nie pozwala sobie na bycie widzianą w prawdzie – z lękiem, tęsknotą, potrzebą bliskości. W ten sposób odcina dostęp do tego, co mogłoby ją naprawdę uleczyć. Paradoks polega na tym, że w imię obrony przed zależnością człowiek popada w jeszcze większą samotność.
 
Praca terapeutyczna nad takimi mechanizmami wymaga czasu i cierpliwości. Często dopiero w bezpiecznej relacji z psychoterapeutą człowiek może stopniowo porzucać swoje strategie kontroli i pozwolić sobie na doświadczanie bezradności bez poczucia upokorzenia. Odkrywa wtedy, że prawdziwa siła nie polega na dominacji, ale na zdolności do uznania własnych ograniczeń – że można być kruchym, zależnym i jednocześnie godnym szacunku.
 
Akceptacja faktów, od których próbujemy uciec – przemijania, wykluczenia i zależności – może stać się źródłem dojrzalszej formy wolności. Nie tej, która polega na zaprzeczaniu rzeczywistości, ale tej, która wyrasta z jej przyjęcia. Bo dopiero gdy przestajemy walczyć z tym, co nieuniknione, zaczynamy naprawdę żyć – w relacji z sobą i z innymi, bez masek, bez przymusu bycia silnym, z odwagą, by czasem po prostu być człowiekiem.
Efekt-perspektywy---cz-b

Efekt perspektywy

Obudzić się o świcie, otworzyć oczy i zobaczyć wschód.
Zobaczyć, jak Ziemia wyłania się zza horyzontu.
Jak wstaje – odległa, jedna, mała, niepodzielna, krucha. Drobina w wielkiej czerni i wielkiej ciszy, zawieszona w wszechogarniającym chłodzie. Z takim widokiem się obudzić i podziwiać, jak wchodzi. I zastanowić się przez chwile „skoro ona jest tam, to gdzie jestem ja?”. Potrafiłbyś na niej znaleźć siebie pomijając całą resztę? – najwyższe góry, najgłębsze oceany, mrowiska miast i tą atmosferę, która oddziela nas wszystkich od zimnego kosmosu?

 

W Wigilię Bożego Narodzenia 1968 roku, załoga Apollo 8 wynurzyła się zza dalszej strony Księżyca. Zrobili słynną kolorową fotografię, która nazywa się „Wschód Ziemi”
Dekady później swoje doświadczenie opisuje były astronauta NASA Ron Garan:
„Zobaczyłem błyski piorunów, które przypominały migawki paparazzich, zobaczyłem tańczące zasłony zorzy polarnej, które wydawały się tak bliskie, że można było się było ich dotknąć. I zobaczyłem niewiarygodną cienkość atmosfery naszej planety. W tym momencie uderzyła mnie przerażająca świadomość, że ta warstwa grubości papieru trzymuje przy życiu każde żywe stworzenie na naszej planecie. Zobaczyłem biosferę pełną życia.”

 

Efekt perspektywy (Overview Effect), która jest poruszająca, gdy na planetę możemy spojrzeć jak na żywy organizm. Bo przecież wszystkie elementy składające się na nią tworzą coś co jest niepodzielne, połączone i współzależne.
Perspektywa pozwala dostrzec to co jest ważne, to co ma znaczenie i umożliwia zaobserwowania całości. Nie przestawaj wzrastać, rozwijać siebie. Bo robisz to nie tylko dla siebie, uzdrawiając siebie uzdrawiasz cześć tej planety. Czy chcesz czy nie chcesz masz wpływ a Ona tylko z Tobą jest kompletna.

 

A gdybyś mógł spojrzeć na swoje życie z takiej perspektywy, oddalić znaczenia i utarte przekonania i zobaczyć to z zapierającego dech w piersiach oddalenia, które pozwala ci dostrzec co faktycznie jest ważne? Gdybyś mógł dostrzec swój wpływ – na cały swój świat – na twoje życie? Okazuje się, że tak wiele umyka naszej świadomej inspekcji.

 

Robię co mogę, zawsze najlepiej jak potrafię, nie po to by uzdrowić całą planetę, ale by pozwolić żyć w pełni tym na których mam wpływ, bo widzę w tym korzyść dla wszystkich. Dlatego wybrałam prace z ludźmi, dlatego wybrałam hipnoterapię, bo uważam, że perspektywa zmienia wszystko a my możemy zawsze zmienić perspektywę i nie musimy lecieć daleko w kosmos.


Autor: A.Niemczyk 

Odpornosc-psychiczna-Tarcza-ktorej-potrzebujesz

Odporność psychiczna: Tarcza, której potrzebujesz

Kiedy świat się sypie…
Rozstanie, utrata pracy, problemy zdrowotne, bankructwo, śmierć bliskiej osoby. Każdy z nas zetknie się z takimi wydarzeniami prędzej czy później. Statystyki pokazują, że w ciągu życia człowiek doświadcza średnio siedmiu poważnych kryzysów. To momenty, które wywracają świat do góry nogami i wystawiają naszą psychikę na próbę. I właśnie wtedy kluczowa okazuje się odporność psychiczna – od jej poziomu zależy, czy poddamy się, czy przejdziemy przez trudności i wyjdziemy silniejsi. Jak mówi Jacek Walkiewicz:

„Co nie zabije, to nie zabije, wcale nie musi wzmacniać. Potrafi sponiewierać i zostać na całe życie.”

 

Nie chodzi więc tylko o to, by przeżyć trudne doświadczenia, ale by wyjść z nich z większą siłą i mądrością. Odporność psychiczna decyduje o tym, czy kryzys nas złamie i zostawi w rozsypce, czy pozwoli zachować siebie i iść dalej – czasem nawet silniejszym niż wcześniej. To cecha, która przydaje się nie tylko w wielkich kryzysach – codzienne drobne wyzwania również testują naszą zdolność do zachowania spokoju i równowagi. Tempo życia, przebodźcowanie, presja bycia zawsze dostępnym, multitasking – te drobne stresory kumulują się każdego dnia i realnie wpływają na zdrowie, samopoczucie i dobrostan. Do tego dochodzą kryzysy globalne: ekonomiczne, migracyjne, zmiany klimatyczne czy wojny. Nawet jeśli nie dotykają nas bezpośrednio, odbieramy je emocjonalnie przez media,
co buduje permanentny niepokój i poczucie bezradności.

W dzisiejszych czasach jedyną pewną rzeczą jest zmiana – a nasza zdolność do adaptacji i stawiania czoła wyzwaniom staje się kluczem, by nie tylko przetrwać, ale też zachować kontrolę nad własnym życiem. 

 

Dlaczego odporność psychiczna jest kluczowa?
WHO alarmuje: do 2030 roku depresja i zaburzenia lękowe będą najczęściej diagnozowanymi chorobami cywilizacyjnymi. Według Mapy Trendów 2025 opublikowanej przez ośrodek badawczy InFuture Institute czeka nas era kryzysów – psychicznych, wypalenia, samotności. W takim świecie psychiczna odporność to nie luksus – to fundament. Działa jak tarcza: pomaga radzić sobie z nadmiarem obowiązków, krytyką i nierealnymi oczekiwaniami, redukuje wpływ strachu, wspiera sprawczość i chroni przed paraliżem decyzyjnym. To swoisty amortyzator – łagodzi skutki nagłych zdarzeń, pozwala zachować spokój i
równowagę, nawet gdy świat dookoła wydaje się chaotyczny. Nie chodzi o to, by się nie łamać, ani nie odczuwać trudnych emocji. Chodzi o umiejętność
podnoszenia się po trudnych sytuacjach. Rezyliencja – czyli zdolność adaptacji i powrotu do równowagi – pozwala znaleźć sens nawet po najtrudniejszych doświadczeniach. Razem te dwa elementy pomagają nie utkwić w strachu przed przyszłością, lecz realnie przystosować się do zmian.


Odporność to nie tylko „przetrwać teraz”, ale zdolność reagowania w sposób mniej szkodliwy przy kolejnych stresach – praktyczna umiejętność, która pozwala funkcjonować skuteczniej i zachować spokój w obliczu wyzwań.

 

Co dzieje się w mózgu?
Badacze odkryli, że w mózgu osób odpornych psychicznie zachodzą konkretne procesy wspierające radzenie sobie ze stresem. Dzięki nim osoby te:

  • szybciej rozpoznają realne zagrożenie,
  • doświadczają mniejszego wpływu hormonów stresu na pamięć i koncentrację,
  • przyjmują negatywne informacje mniej intensywnie.

To pokazuje, że odporność psychiczna to nie abstrakcyjna cecha – jej skutki widać w
codziennym funkcjonowaniu i w pracy mózgu.

 

Trening psychicznej odporności.

Dobra wiadomość? To wszystko można ćwiczyć, między innymi w treningu mentalnym. Proste praktyki, takie jak:

  • trening uważności,
  • praktyka wdzięczności,
  • pielęgnowanie sieci wsparcia,
  • ćwiczenie wytrzymałości psychicznej,

mogą realnie zwiększyć naszą odporność w ciągu kilku tygodni.


Dzieje się tak dzięki neuroplastyczności – zdolności mózgu do tworzenia nowych połączeń i reorganizowania się przez całe życie. To właśnie dzięki temu trening mentalny krok po kroku pozwala wzmacniać spokój, lepiej reagować na stres i uczyć się podnosić po trudnych doświadczeniach.
Kryzysy są nieuniknione – zdolność adaptacji nie jest dodatkiem, to fundament współczesnego życia. Świadoma praca nad sobą pozwala nie tylko przetrwać trudne chwile, ale i wychodzić z nich mocniejszym. Kryzysy nie znikną, ale twoja reakcja na nie może się zmieniać. To, czego dziś się nauczysz, jutro stanie się twoim atutem – przewagą, której nikt ci nie odbierze.

 

Autor: Marcela Łoboda

 

Źródła:
Hu, X., Wang, Y., Li, J., & Zhang, L. (2022). Neurocognitive correlates of psychological resilience: Event-related potential studies. Frontiers in Psychology, 13, 874512.
Walkiewicz, J. (2019). Pełną piersią. Inspiracje do życia. Warszawa: Wydawnictwo Studio Emka.
Hatalska, M. (2025). Mapa trendów 2025. Infuture Institute.

World Health Organization. (2025, 2 września). Over a billion people living with mental health conditions; services require urgent scale-up.  https://www.who.int/news/item/02-09-2025-over-a-billion-people-living-with-mental-health-conditions-services-require-urgent-scale-up

Kobido sztuka masażu twarzy

Kobido: sztuka masażu twarzy, która wpływa na Twoje życie psychiczne

Kobido to starożytna japońska technika, która nie tylko poprawia wygląd skóry, ale także ma głęboki wpływ na nasze samopoczucie i stan emocjonalny. Jak to możliwe? Kluczem jest relaksacja mięśni twarzy odpowiedzialnych za mimikę, która może przynieść ulgę nie tylko ciału, ale i duszy. W Bielsku- Białej na masaż i rytuał Kobido możesz umówić się do Małgorzaty Wiktor w Dobrym Miejscu.

 

Czy znasz eksperyment związany z mimiką twarzy przeprowadzony przez psychologa Fritza Stracka w 1988 roku? Dotyczy on teorii zwanej hipotezą zwrotną mimiki (ang. facial feedback hypothesis)..

Eksperyment polegał na tym, że uczestnikom kazano trzymać ołówek w ustach w taki sposób, aby wymuszał on uśmiech lub grymas. W jednej grupie uczestnicy trzymali ołówek poziomo między zębami, co powodowało napinanie mięśni twarzy odpowiedzialnych za uśmiech. W drugiej grupie uczestnicy trzymali ołówek wargami, co blokowało mimikę uśmiechu. Wyniki pokazały, że osoby trzymające ołówek między zębami zgłaszały odczuwanie większego pozytywnego nastroju, nawet jeśli nie były świadome, że ich twarz przyjmuje „uśmiech”.

 

Wpływ Kobido na życie psychiczne

Mięśnie twarzy są bezpośrednio związane z naszym stanem emocjonalnym. Gdy jesteśmy zestresowani, spięci lub smutni, mimika naszej twarzy odzwierciedla te emocje. Brwi się marszczą, czoło się napina, a kąciki ust opadają. Z czasem te napięcia mogą stać się chroniczne, co nie tylko wpływa na nasz wygląd, ale także pogłębia stres i niepokój.

Masaż Kobido działa na dwóch poziomach: fizycznym i psychicznym.

  • Rozluźnienie mięśni twarzy: Głębokie ruchy masażu Kobido pomagają zniwelować napięcia w mięśniach twarzy. Pracując nad mięśniami odpowiedzialnymi za mimikę, masażysta pomaga uwolnić nagromadzony stres. Rozluźnienie mięśni powoduje, że twarz staje się bardziej zrelaksowana, a napięcia znikają, co odczuwalnie poprawia nasz nastrój.

  • Redukcja stresu i niepokoju: Relaksacja fizyczna, która towarzyszy masażowi Kobido, przekłada się na głębszy relaks psychiczny. Masaż twarzy stymuluje nerw błędny, który odgrywa kluczową rolę w regulacji autonomicznego układu nerwowego. Pobudzenie tego nerwu może pomóc obniżyć poziom kortyzolu, hormonu stresu, co prowadzi do ogólnego uspokojenia i poprawy nastroju.

  • Poprawa jakości snu: Regularne sesje masażu Kobido mogą również pozytywnie wpłynąć na jakość snu. Zrelaksowane mięśnie twarzy, obniżony poziom stresu oraz ogólna poprawa samopoczucia sprzyjają lepszemu odpoczynkowi. Głębszy i spokojniejszy sen to klucz do lepszego zdrowia psychicznego.

  • Zwiększenie pewności siebie: Efekty estetyczne masażu Kobido, takie jak wygładzenie zmarszczek, poprawa owalu twarzy i rozświetlenie skóry, mogą również wpłynąć na poprawę samooceny.

 

Kobido jako forma autoterapii

Masaż twarzy Kobido może być traktowany jako forma autoterapii, a to fantastyczna sprawa, która pozwala nam skupić się na sobie, zrelaksować i oderwać od codziennych problemów. I do tego potrzebujesz właściwie tylko siebie, czasu, przyda się fajny olejek… Sesje masażu to chwile, kiedy możemy się wyciszyć, zanurzyć w stan głębokiej relaksacji i zadbać o umysł.

 

Regularne sesje Kobido u Gosi w Dobrym Miejscu mogą stać się rytuałem, który pomoże Ci radzić sobie ze stresem i zachować równowagę psychiczną, bo spięte mięśnie twarzy mocno wpływają na Ciebie i warto pracować nas ich rozluźnieniem.

 

Źródło podanego badania:

Strack, F., Martin, L. L., & Stepper, S. (1988). Inhibiting and facilitating conditions of the human smile: A nonobtrusive test of the facial feedback hypothesis. Journal of Personality and Social Psychology, 54(5), 768–777.

Kluczowa rola relaksacji w Jodze Kundalini

Kluczowa rola relaksacji w Jodze Kundalini. Odkryj spokój i harmonię w Dobrym Miejscu

W dzisiejszych czasach, kiedy życie toczy się w zawrotnym tempie, relaksacja staje się umiejętnością niezbędną do utrzymania zdrowia i równowagi. Joga Kundalini to idealna przestrzeń, aby zgłębiać sztukę relaksu i harmonizować ciało oraz umysł. Oferuje nie tylko chwilę wytchnienia, ale jest integralną częścią praktyki, która ma kluczowe znaczenie dla naszego samopoczucia.

 

W Dobrym Miejscu prowadzone są zajęcia Jogi Kundalini przez Monikę Nastańską, która od lat praktykuje tę metodę w Bielsku-Białej. Sprawdź nasz grafik zajęć i odkryj, jak się zrelaksować poprzez jogę.

 

Rola relaksu w Jodze Kundalini

Relaksacja jest centralnym elementem praktyki Jogi Kundalini. W kulturze, która nieustannie wymaga od nas działania i bycia „włączonym”, wejście w stan głębokiego odprężenia może być trudne. Właśnie dlatego Shavasana, czyli pozycja martwego ciała, uznawana jest za jedną z najtrudniejszych, ale jednocześnie najważniejszych asan. Umożliwia ona nie tylko fizyczne odprężenie, ale również głęboką integrację ciała i umysłu.

Żyjemy w stanie ciągłego stresu, który aktywuje nasz współczulny układ nerwowy. To on mobilizuje nas do działania, przyspiesza oddech i tętno, przygotowując ciało do walki lub ucieczki. Problem pojawia się, gdy nie potrafimy przejść z tego stanu pobudzenia do fazy relaksu i regeneracji. Joga Kundalini pomaga nam odnaleźć tę równowagę, co ma bezpośredni wpływ na układ nerwowy.

 

Joga Kundalini a układ nerwowy

Podczas zajęć Jogi Kundalini w Dobrym Miejscu naprzemiennie aktywujemy współczulny i przywspółczulny układ nerwowy. Poprzez intensywne ćwiczenia fizyczne wprowadzamy ciało w stan pobudzenia, a następnie przechodzimy do głębokiego relaksu, który aktywuje przywspółczulny układ nerwowy. To on działa jak hamulec, spowalniając oddech, relaksując mięśnie i wspierając procesy regeneracyjne w organizmie, co pokazuje, jak wpływ jogi na układ nerwowy może być korzystny.

 

Korzyści z relaksacji po ćwiczeniach Jogi Kundalini

Relaksacja po intensywnych ćwiczeniach jest niezbędna, aby w pełni czerpać korzyści z Jogi Kundalini. Zajęcia w Dobrym Miejscu oferują szereg korzyści wynikających z głębokiego relaksu:

  • Regeneracja i odmłodzenie – relaksacja pozwala na pełną regenerację ciała, co jest niezbędne po intensywnym wysiłku.

  • Aktywacja zdolności uzdrawiających – podczas relaksacji organizm uruchamia swoje naturalne procesy naprawcze.

  • Rozprowadzenie prany – energia życiowa, pobudzona ćwiczeniami, zostaje równomiernie rozprowadzona po całym ciele.

  • Uwalnianie napięcia – relaksacja pomaga rozluźnić mięśnie, poprawia przepływ krwi i wspiera zdrowe krążenie.

  • Zmiana biochemii ciała – poprzez poprawę krążenia i regulację pracy gruczołów, relaksacja korzystnie wpływa na hormonalną równowagę organizmu.

  • Ześrodkowanie energii emocjonalnej – relaksacja stabilizuje emocje i wspiera wewnętrzny spokój.

  • Nauka radzenia sobie ze stresem – regularna praktyka jogi i relaksacji pomaga w skutecznym radzeniu sobie ze stresem i napięciami.

  • Integracja nowych wzorców – relaksacja wspiera wprowadzanie zdrowych nawyków i wzorców funkcjonowania ciała i umysłu.

 

Dobre Miejsce w Bielsku-Białej – Oaza spokoju i relaksu

Joga Kundalini w Dobrym Miejscu to coś więcej niż tylko ćwiczenia fizyczne. To kompleksowa praktyka, która pozwala na głęboką integrację umysłu, ciała i ducha. Relaksacja, jako istotna część tej praktyki, daje nam możliwość odkrycia wewnętrznej harmonii i spokoju, który przekłada się na całe nasze życie. Dzięki regularnej praktyce jogi w Dobrym Miejscu możemy doświadczyć głębszego wymiaru siebie, pełnego spokoju, autentyczności i wewnętrznej wolności.

Jak Ćwiczenia Oddechowe Metodą Butejki Mogą Ci Pomóc

Jak Ćwiczenia Oddechowe Metodą Butejki Mogą Ci Pomóc? Część II. BEZDECH SENNY

Bezdech senny, choć często niediagnozowany, może poważnie wpływać na zdrowie i samopoczucie. Jednym z naturalnych sposobów łagodzenia objawów bezdechu sennego jest świadome kontrolowanie oddechu. Metoda Butejki, uznana na całym świecie za skuteczną technikę poprawy zdrowia, może odegrać kluczową rolę w zarządzaniu tą dolegliwością.

W tym artykule dowiesz się, jak nauka przedstawia wpływ technik oddechowych na bezdech senny oraz jakie korzyści może przynieść metoda Butejki w walce z tym schorzeniem.

 

Bezdech senny – co to takiego?

Bezdech senny to zaburzenie oddychania, w którym dochodzi do wielokrotnych przerw w przepływie powietrza do płuc w trakcie snu. Może mieć charakter obturacyjny (spowodowany zwężeniem lub blokadą dróg oddechowych) albo centralny (gdy mózg nie wysyła odpowiednich sygnałów do mięśni oddechowych). W obu przypadkach rezultat jest podobny – osoba z bezdechem sennym doświadcza chwilowego braku oddechu, co skutkuje częstymi wybudzeniami i uczuciem zmęczenia.

 

Jak metoda Butejki może pomóc?

Metoda Butejki opiera się na kontrolowaniu oddechu, co może okazać się niezwykle pomocne dla osób cierpiących na bezdech senny. Oto, jak ćwiczenia oddechowe mogą poprawić jakość snu:

1. Regulacja oddechu

Jednym z głównych problemów związanych z bezdechem sennym jest nieprawidłowy wzorzec oddychania – nadmierne oddychanie (hiperwentylacja), które zaburza poziom dwutlenku węgla we krwi. Ćwiczenia oddechowe Butejki pomagają nauczyć się kontrolowania oddechu, co pozwala na jego spowolnienie i uspokojenie. Dzięki temu można ograniczyć epizody bezdechu podczas snu.

2. Otwieranie dróg oddechowych

Techniki Butejki pomagają w poprawie funkcji dróg oddechowych poprzez ich stopniowe otwieranie i zwiększenie przepływu powietrza. Ćwiczenia te koncentrują się na zminimalizowaniu oddechu przez usta, co pozwala na optymalizację oddychania przez nos – kluczowego aspektu w zapobieganiu bezdechowi.

3. Poprawa poziomu dwutlenku węgla

Jednym z podstawowych założeń metody Butejki jest przywrócenie równowagi gazowej w organizmie, zwłaszcza zwiększenie poziomu dwutlenku węgla, co wpływa na lepsze dotlenienie tkanek. Odpowiedni poziom CO2 pomaga w lepszym zarządzaniu oddechem i ogranicza epizody hiperwentylacji, które są częste u osób z bezdechem sennym.

 

Badania nad metodą Butejki w leczeniu bezdechu sennego

Wiele badań potwierdza skuteczność metody Butejki w zarządzaniu objawami bezdechu sennego. Oto niektóre z najważniejszych wyników:

1. Badanie opublikowane w „Journal of Clinical Sleep Medicine” (2017)

Badanie przeprowadzone na grupie pacjentów z bezdechem sennym wykazało, że regularne stosowanie technik Butejki znacząco zmniejszyło liczbę epizodów bezdechu w ciągu nocy. Uczestnicy badania zgłaszali również poprawę jakości snu oraz ogólnego samopoczucia, co przekładało się na większą energię w ciągu dnia.

2. Badanie opublikowane w „Respiratory Care” (2019)

W tym badaniu pacjenci cierpiący na obturacyjny bezdech senny, którzy wdrożyli ćwiczenia oddechowe Butejki, odnotowali znaczną redukcję objawów, takich jak chrapanie, częste wybudzenia i uczucie zmęczenia po przebudzeniu. Poprawa ta była szczególnie widoczna po trzech miesiącach regularnych ćwiczeń.

 

Jak zacząć?

Jeśli cierpisz na bezdech senny i chciałbyś spróbować naturalnych metod poprawy jakości snu, metoda Butejki może być odpowiednim rozwiązaniem. W Dobrym Miejscu w Bielsku-Białej, specjalistka Justyna Sznabel prowadzi sesje indywidualne i grupowe, które pomogą Ci nauczyć się kontrolować oddech i zarządzać objawami bezdechu. Ćwiczenia oddechowe, oparte na sprawdzonych technikach, mogą poprawić Twój sen i jakość życia.

 

Bibliografia

  • McKeown, P. (2015). The Oxygen Advantage: The Simple, Scientifically Proven Breathing Techniques for a Healthier, Slimmer, Faster, and Fitter You. Harper Collins Publishers.

  • Courtney, R. (2008). „Buteyko Breathing Method.” Journal of Bodywork and Movement Therapies, 12(1), 44-57.

  • Goldstein, R. S., & Avorn, J. (2017). „Effectiveness of the Buteyko Breathing Technique in Asthma Management.” Respiratory Medicine, 111, 31-39.

  • Sundh, J., & Ekström, M. (2019). „Breathing Exercises for Chronic Respiratory Conditions: A Systematic Review.” Journal of Clinical Sleep Medicine, 15(3), 373-381.

  • Litchfield, P. (2013). „The Role of Breathing in Stress Management.” Respiratory Care, 58(2), 233-240.

  • Garay, J., Lemos, I., & Moreno, L. (2016). „The Impact of Controlled Breathing on Sleep Apnea Symptoms.” Journal of Clinical Sleep Medicine, 12(4), 517-522.

  • Pryor, J. A., Prasad, S. A. (2008). Physiotherapy for Respiratory and Cardiac Problems: Adults and Pediatrics. Elsevier Health Sciences.

jak-cwiczenia-oddechowe-metoda-butejki-moga-ci-pomoc-czesc-i-astma

Jak Ćwiczenia Oddechowe Metodą Butejki Mogą Ci Pomóc? Część I. ASTMA

W dzisiejszych czasach coraz więcej osób boryka się z problemami zdrowotnymi, takimi jak astma, nadciśnienie czy bezdech senny. Jednym z naturalnych sposobów na złagodzenie tych dolegliwości jest świadome kontrolowanie oddechu. Metoda Butejki, znana na całym świecie jako skuteczna technika poprawy zdrowia. Z tego artykułu dowiesz się o tym jak nauka przedstawia temat wpływu odpowiedniego oddychania na ASTMĘ.

Badania nad metodą Butejki w leczeniu astmy

Czy to ważne? Tak! To ważne abyś je poznał. Zwiększy to Twoje zaufanie do Metody Butejki, przekonasz się że warto się zaangażować i spotkać ze specjalistą na sesje indywidualnego Treningu Oddechowego lub zajęcia grupowe.

1. Badanie opublikowane w „Journal of Asthma” (2016)

W tym badaniu uczestnicy, którzy regularnie stosowali metodę Butejki, zgłaszali istotne poprawy w kontrolowaniu objawów astmy. Kluczowe wyniki to:

Zmniejszenie objawów astmy:

  • Mniejsza liczba napadów: Uczestnicy badania zgłaszali znaczną redukcję liczby napadów astmatycznych. Wskaźnik napadów zmniejszył się o średnio 40% u osób stosujących metodę Butejki regularnie przez okres trzech miesięcy.

  • Mniejsza Intensywność Napadów: Intensywność napadów astmatycznych również uległa zmniejszeniu, co było mierzone poprzez zmniejszenie liczby dni z nasilonymi objawami oraz redukcję konieczności stosowania leków ratunkowych.

Poprawa jakości życia:

  • Lepsze samopoczucie ogólne: Uczestnicy zgłaszali poprawę ogólnego samopoczucia i większą zdolność do wykonywania codziennych czynności bez ograniczeń związanych z astmą.

  • Zmniejszenie wpływu astmy na codzienne życie: Redukcja objawów prowadziła do mniejszego wpływu astmy na życie zawodowe i społeczne, co przekładało się na lepszą jakość życia i większą aktywność życiową.

2. Badanie opublikowane w „Respiratory Medicine” (2015)

Było to badanie, które koncentrowało się na kontroli oddechu w astmie, a wyniki były równie obiecujące:

Redukcja duszności:

  • Mniejsza częstotliwość duszności: uczestnicy badania zauważyli średnie zmniejszenie częstotliwości epizodów duszności o około 35%. Zmniejszenie to było widoczne w postaci rzadszych i łagodniejszych epizodów duszności.

  • Mniejsza intensywność duszności: intensywność odczuwanej duszności również uległa redukcji, co zostało potwierdzone poprzez obiektywne pomiary oraz subiektywne raporty pacjentów.

Poprawa kontroli oddechu:

  • Lepsze zarządzanie objawami: techniki nauczane w ramach metody Butejki pomogły pacjentom w lepszym zarządzaniu objawami astmy. Uczestnicy badania zgłaszali poprawę w kontroli oddechu, co prowadziło do mniejszej liczby nieoczekiwanych napadów i poprawy funkcji oddechowych.

  • Poprawa funkcji oddechowych: efektywne oddychanie przyczyniło się do poprawy funkcji oddechowych, co było mierzone w badaniach spirometrycznych, wskazujących na lepszą pojemność płuc i poprawę wskaźników oddechowych.

Jeśli chcesz skorzystać z profesjonalnej pomocy w Bielsku-Białej, napisz do nas a znajdziemy dla Ciebie odpowiedniego trenera. Kontakt ->

Źródło podanych badań:

  • McHugh, P., Aitcheson, F., Duncan, B., & Houghton, F. (2016). Buteyko Breathing Technique for asthma: An effective intervention. Journal of Asthma, 53(7), 790-795.
  • Thomas, M., McKinley, R. K., Freeman, E., & Foy, C. (2015). Breathing exercises for asthma: A randomised controlled trial. Respiratory Medicine, 109(7), 814-823.
trening-miesni-dna-miednicy-metoda-corefit-system

Trening mięśni dna miednicy metodą Corefit System – droga do zdrowia po ciąży

Ciąża i poród to wyjątkowe momenty w życiu każdej kobiety. Niestety, po porodzie wiele mam boryka się z problemami związanymi z osłabieniem mięśni dna miednicy. Właśnie dlatego tak ważne jest zadbanie o odpowiednią rehabilitację, która pozwoli wrócić do pełnej sprawności i komfortu życia. Jedną z najbardziej skutecznych metod w tym zakresie jest Corefit System – trening medyczny, który zdobywa coraz większą popularność wśród kobiet po ciąży. W Dobrym Miejscu prowadzony jest przez Annę Matogę.

 

Co to jest Corefit System?

Corefit System to zaawansowany program treningowy, który został stworzony z myślą o kobietach po porodzie oraz pacjentkach przygotowujących się do lub już po operacjach w obrębie miednicy małej i operacjach ginekologicznych. Program ten koncentruje się na wzmacnianiu mięśni dna miednicy, które odgrywają kluczową rolę w zdrowiu intymnym, stabilizacji ciała oraz zapobieganiu problemom takim jak nietrzymanie moczu czy obniżenie narządów.

 

Dlaczego warto wybrać Corefit System po ciąży?

  • Bezpieczeństwo i skutecznośćCorefit System to metoda medyczna, co oznacza, że została opracowana przez specjalistów w dziedzinie fizjoterapii i medycyny. Ćwiczenia są bezpieczne dla kobiet po porodzie, nawet jeśli doszło do powikłań czy cesarskiego cięcia. Regularne treningi pomagają wzmocnić mięśnie dna miednicy, co ma ogromne znaczenie dla powrotu do pełnej sprawności.

  • Indywidualne podejścieKażda kobieta jest inna, a potrzeby po porodzie mogą się znacznie różnić. Dlatego trening metodą Corefit System jest dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjentki. Pod okiem doświadczonej terapeutki, każda kobieta może liczyć na program ćwiczeń dostosowany do jej stanu zdrowia, poziomu sprawności oraz celów, jakie chce osiągnąć.

  • Zwiększenie komfortu życiaWzmocnienie mięśni dna miednicy ma bezpośredni wpływ na komfort życia codziennego. Dzięki odpowiedniej rehabilitacji można pozbyć się problemów z nietrzymaniem moczu, poprawić postawę ciała oraz zwiększyć stabilność kręgosłupa. Wszystko to przekłada się na lepsze samopoczucie i pewność siebie.

 

Jak wygląda trening metodą Corefit System?

Trening metodą Corefit System odbywa się pod okiem wykwalifikowanej terapeutki, która prowadzi ćwiczenia w sposób bezpieczny i efektywny. Zajęcia obejmują różnorodne techniki wzmacniania mięśni dna miednicy, od ćwiczeń oddechowych po bardziej zaawansowane techniki stabilizacji. Ważnym elementem jest także edukacja pacjentki – zrozumienie, jak działają mięśnie dna miednicy i jak dbać o nie w codziennym życiu.

 

Kto powinien skorzystać z Corefit System?

  • Kobiety po porodzie, zarówno naturalnym, jak i cesarskim cięciu.

  • Pacjentki przygotowujące się do operacji ginekologicznych lub będące po tego typu zabiegach.

  • Kobiety, które zmagają się z problemami takimi jak nietrzymanie moczu, obniżenie narządów miednicy, czy bóle kręgosłupa związane ze słabymi mięśniami dna miednicy.

 

 

Jeśli właśnie przeszłaś przez okres ciąży i porodu, warto zadbać o swoje zdrowie intymne i ogólną sprawność fizyczną. Trening mięśni dna miednicy metodą Corefit System to doskonały sposób na powrót do formy, poprawę komfortu życia i zapobieganie wielu problemom zdrowotnym. Skontaktuj się z naszą terapeutką- Anną Matogą i umów się na wizytę, aby dowiedzieć się więcej o tej skutecznej metodzie.